Erna de Kruyff

Coaching – Coaching met honden – Persoonlijke begeleiding – Maatschappelijke ondersteuning

Auteur: Erna

Een warm gesprek

Al een paar weken begeleid ik 1 middag in de week een puber met MCDD. Het grote doel is een eigen hond maar voor nu is Spip 1 middag in de week de coach- en oefenhond. Naast het leren over hondentaal, op een duidelijke en vriendelijke manier leiding geven aan de hond en een flinke wandeling neem ik dus ook tijd en ruimte voor het confronteren met de gewone dingen van een hondeneigenaar. Zoals de behoefte van je hond opruimen.

De gróte ogen vorige week toen ik een poepzakje aanreikte nadat Spip zijn behoefte had gedaan. “Tja, dat hoort er ook bij als je een hond hebt”. Gróte ogen nogmaals mijn kant op.

Maar niet de verwachte woedeuitbarsting, weigering of kwaad weglopen. Met een gezichtsuitdrukking die boekdelen sprak werd de poep opgeruimd.
Een ritueel dat zich deze week herhaalde, met iets minder grote ogen.

Het was koud buiten waardoor ik grapte dat je er lekker warme handen van krijgt. Een gezicht van afgrijzen waar ik vreselijk om moest lachen en wat de lading van het moment af haalde. Vervolgens allerlei vragen over poep. Dat werd een interessant gesprek. Voor me uitlopend hoorde ik wat zinnetjes neuriën met het woord poep er in. Waarop ik lachend zei dat ik het een leuk idee vond om er een liedje van te maken.

Geweldig om samen te experimenteren met woorden en deuntjes. En het thuis weer te delen met moeder die niet meer bij kwam van het lachen. Je snapt.. Het wordt geen wereldhit maar we hebben super plezier gemaakt.
LOVE MY JOB!!!

Foto: https://huisdierentips.nl/

Instrument

In de studie voor het vak van coach of hulpverlener, om van het werken met mensen je beroep te maken, leer je in 1 van de eerste lessen dat je ‘je eigen instrument’ bent. Dat heeft te maken met dat je altijd jezelf meebrengt in het werk dat je doet en hoe je de ander daarin benadert. Je uitstraling, basishouding, woordgebruik, intonatie enzovoort.
Het is dus belangrijk om dat instrument goed te verzorgen. Regelmatig te poetsen, te stemmen, van nieuwe onderdelen te voorzien of een onderhoudsbeurt te geven.

Als coach begeleid ik mensen met behulp van mijn honden. En dan is een nieuwe hond een nieuw onderdeel voor mijn instrument. En dat nieuwe onderdeel wil ik goed leren kennen voordat ik het eerste concert ga geven zodat ik er geen valse noten mee speel.

Hondje Blitzz is het nieuwste onderdeel van mijn instrument. Dit nieuwe onderdeel vloeiend samenvoegen met mijn basisinstrument doen we tijdens module 3 bij de Hondenspiegel. Blitzz heeft thuis al laten zien heel gevoelig te zijn en te reageren op veranderingen in stemming, energie en gevoelens.
Nu gaan we ontdekken of ze dit ook met en voor anderen wil doen. Pas in de laatste les, over 4 maanden, gaan we samen een spiegelsessie doen met 1 van mijn medecursisten.
Maar al tijdens de eerste les bleken de andere cursisten van groot belang om Blitzz weer een stukje verder te helpen in het ontwikkelen van zelfvertrouwen naar mensen toe.

Blitzz is met haar nestgenootjes uit Spanje gekomen toen ze ongeveer 14 weken oud was en heeft in haar jonge leventje weinig contact gehad met mensen. Maar als ik haar gedrag bekijk heeft ze ook geen slechte ervaringen opgedaan. Vanuit de vertrouwensbasis die ik inmiddels met haar heb opgebouwd zet ze aan mijn zijde steeds nieuwe stappen in de mensenwereld. In alle rust nieuwe mensen leren kennen zijn dan ervaringen van onschatbare waarde. Ze mag op haar gemak aan ze snuffelen en ze laten haar niet schrikken door meteen tegen haar te praten, willen aaien of op haar af lopen. Het opdoen van positieve ervaringen is het mooiste dat ik Blitzz kan bieden in haar ontwikkeling tot coachhond. Het samenvoegen van haar en mijn kwaliteiten gaat een een mooie uitbreiding op mijn instrumentarium worden.

Update 01-05-2017:
De laatste dag van module 4 staat in het teken van het geven van mini coachsessies van ongeveer 10 minuten. Ieder verzorgt 1 sessie op basis van een telefonisch intakegesprek met een mede cursist. “Me niet laten afleiden” was het doel van mijn medecursist. En als Blitzz ergens goed in is, is het wel om voor afleiding te zorgen.

De sessie heb ik gebaseerd op het werken met Blitzz aan de heupriem. 4 hoepels op het veld moesten richting geven aan de oefening. Het klonk simpel, maar dat werkt in de praktijk vaak anders. De opdracht was: “Kies zelf een route en blijf in iedere hoepel even staan om te voelen hoe het gaat met je focus en concentratie.
Blitzz heeft al vaak laten zien, gewoon bij mij, dat ze bij minder focus en aandacht meer aan de riem gaat trekken. Dus het gedrag van Blitzz geeft mij informatie hoe het met mijn cliënt is gesteld. En ze speelde haar rol met verve,, gaf precies aan wanneer mijn cliënt focus verloor en liet ook zien hoe snel dit gebeurde. In een echte sessie zou ik daar een vervolg aan geven en er waarschijnlijk meerdere sessies aan besteden.

Voor nu was het een mooie opdracht voor Blitzz om te wennen aan het werk. En dan is 10 minuten meer dan genoeg. Ze wordt een toppertje en laat mijn instrument blinken.

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén